మ్లేఛ్ఛులు
కొన్ని పాత తెలుగు పుస్తకాలలో, నాటకాలలో, 'మ్లేఛ్ఛులు ' అనేమాటని చదివి, సందర్భానికి తగ్గట్టుగా 'సాయిబ్బులు ' అని అర్థం చేసుకొనేవాణ్ణి.
దానికి తగ్గట్టు వాళ్ళు కైమాలు కొట్టడం, గెడ్డాలూ మీసాలూ, గళ్ళ లుంగీలూ అవీ చూసి, 'ఈ ప్రపంచం లో వీళ్ళంత కౄరులు యెవరూ వుండరు ' అనుకొనేవాణ్ణి.
దానికి తగ్గట్టు, నా సాయిబ్బు క్లాస్ మేట్స్ కూడా నాకన్నా వయసులోనూ, పెర్సనాలిటీ లోనూ పెద్దగా వుండడం, నన్ను తరుచూ యేడిపించడం, శారీరకం గా నెప్పి కలిగించడం తో, నా అభిప్రాయం చాలా బలపడేది!
తరవాత, మ్లేఛ్ఛులు అంటే సాయిబ్బులే కాదు, మిగిలిన 'ఫారినర్స్ ' కూడా అని తెలుసుకున్నాను—ఇంగ్లీషు వాళ్ళని కూడా మ్లేఛ్ఛులు అని వ్యవహరించడం తో!
నిజానికి, ఈ తెల్లతోలువాళ్ళు అందరికన్నా కౄరులూ, నిర్దయులూ, మనం ద్వేషించదగ్గవారూ అన్న విషయాన్ని 'రూట్స్ ' చదివాక అర్థం అయ్యింది.
తెల్లతోలు ఇంగ్లీషువాళ్ళు, అనేక దేశాలని ఆక్రమించుకొని, కాలనీలు యేర్పాటు చేసుకోడమే కాకుండా, కొలంబస్ 'ఎల్ సాల్వడార్ ' కనుక్కొని, దాన్నే 'అమెరికా' అనుకోడం, తరవాత 'అమెరిగో వెస్పుకే' అనేవాడు అసలు అమెరికాని కనుక్కోవడం, మొదటి బ్యాచ్ ఇంగ్లీష్ సెట్లర్స్ ఓ పెద్ద వోడలో ప్రయాణించి, అమెరకా చేరడం, వందల వేల యెకరాలు ఆక్రమించుకోవడం—ఇది చరిత్ర!
ఈ అమెరికా తెల్లతోళ్ళు, 'క్రూసేడ్' ల పేరుతో, దండ్లు వెడలి, స్థానిక 'రెడ్ ఇండియన్లని ' వూచకోత కోసి, వాళ్ళ నేలల్ని ఆక్రమించుకోడమే కాకుండా, బ్రతికున్నవాళ్ళని బానిసల్ని చేసుకొన్నారు—ఇది కూడా చరిత్రే!
వాళ్ళ పొలాల్లోనూ, ఇళ్ళలోనూ పనిచెయ్యడానికి మనుషులు అవసరం కాబట్టి, పెద్ద పెద్ద వోడల్లో ఆఫ్రికా ఖండానికి వెళ్ళి, అక్కడినించి వేలాది మందిని బానిసలుగా పట్టుకొని, తరలించి, అమెరికా లో పనులు చేయించుకోడం అనేది—యెంత అమానుషం!
అలాంటి బానిసే--'కింటా కుంటే'!
ఆయన అనుభవాలూ, జీవితం—ఇవే 'రూట్స్' లో వర్ణితాలు—ఇవే అమెరికా బానిసల చరిత్రకి దర్పణాలు!
నాకైతే, తెల్లతోలు కనిపిస్తే, 'వలిచెయ్యండ్రా!' అని అరవాలనిపిస్తుంది—సినిమాల్లో చూసినా!
ఇదో మేనియా అంటారేమో అని భయం—అందుకే 'నార్మల్ ' గానే కనిపిస్తాను!
అవకాశం వస్తే మాత్రం, కొత్త బ్లేడు తో, నెప్పి తెలియకుండా తోళ్ళు వలిచేస్తాను!
(ళొ ళొ ళో! ఉత్తుత్తినే అండోయ్!)
